
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Κάθε αρχή και δύσκολη! Ή μήπως όχι;
Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας επιστροφής στα θρανία. .. Ο μήνας προσαρμογής.
Η επιστροφή στο σχολείο χαρακτηρίζεται από πλήθος ανάμεικτων συναισθημάτων για μικρούς και μεγάλους. Το παιχνίδι και η ξεγνοιασιά του καλοκαιριού θα δώσουν την
θέση τους στο πρόγραμμα, την καθημερινή ρουτίνα που είναι γεμάτη υποχρεώσεις για τους μικρούς μας φίλους. Δεν είναι ούτε εύκολη μα ούτε και ευχάριστη αυτή η
μετάβαση. Επομένως, σίγουρα θα χρειαστεί μια περίοδος προσαρμογής.
Για τα μεγαλύτερα παιδιά η προσαρμογή θα πάρει λιγότερο χρόνο, μιας και τους είναι ήδη γνώριμα το πλαίσιο του σχολείου, τα πρόσωπα αλλά και ο τρόπος λειτουργίας.
Ωστόσο, και αυτά θα βιώσουν την αγωνία των πρώτων ημερών…
Για τα μικρά μας, που μόλις ξεκινούν το δημοτικό, η διαδικασία της προσαρμογής ίσως είναι πιο χρονοβόρα και πιο δύσκολη. Τις μέρες αυτές είναι πολύ πιθανόν να
βιώσουν έντονα το άγχος αποχωρισμού, που είναι μια φυσιολογική αντίδραση αυτής της ηλικίας απέναντι στο άγνωστο.
Πολλές φορές παρατηρούμε δυσκολίες στον αποχωρισμό που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και όλο το πρώτο τρίμηνο της σχολικής χρονιάς. Οι δυσκολίες αυτές αποδίδονται
συνήθως εξολοκλήρου στα παιδιά. Ωστόσο, συχνά, οι γονείς βιώνουν έντονο άγχος και ενοχές κατά τον αποχωρισμό (Herbert, 1998). Δεν είναι σπάνιες οι φορές που
συναντάμε γονείς να επιμένουν να χαιρετάνε ή να μιλάνε στα παιδιά τους ακόμα και μετά τον αποχαιρετισμό κι ενώ τα ίδια ήδη έχουν γυρίσει την πλάτη και κατευθύνονται
προς την ομάδα συνομηλίκων. Όπως επίσης, δεν είναι καθόλου σπάνιο κάποιοι γονείς να επιστρέφουν στα κάγκελα και κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, αποσπώντας
τα παιδιά από την ομάδα των συνομηλίκων. Μία τέτοια στάση, από την πλευρά των γονέων, δυσχεραίνει εξαιρετικά τον αποχωρισμό και δημιουργεί την αίσθηση στο παιδί
ότι ο γονιός υποφέρει με την απουσία του παιδιού. Έτσι, το παιδί διχάζεται ανάμεσα σε αυτό που ρητά έχει ειπωθεί «Πρέπει να πας στο σχολείο» και στο συναισθηματικό
μήνυμα που μεταδίδεται «Μην φεύγεις, δεν το αντέχω».
Το μήνυμα που χρειάζεται να λάβει το παιδί είναι πως οι γονείς παραμένουν καλά κατά την απουσία του, ότι ο αποχωρισμός δεν είναι εγκατάλειψη, ότι η επανασύνδεση
ενέχει χαρά και όχι αγωνία και η αυτονομία του παιδιού είναι ζητούμενο για τους γονείς.
Τέλος, η σωστή προετοιμασία του παιδιού για την είσοδό του στη σχολική ζωή είναι απαραίτητη για την ομαλή προσαρμογή του παιδιού (Herbert, 1998)
Με υπομονή και καλή συνεργασία με το σχολείο προσπαθούμε να βοηθήσουμε το παιδί σε αυτήν την μεγάλη αλλαγή στη ζωή του. Μεγάλη αλλαγή στη ζωή του, για την
οποία μπορεί να μην είναι έτοιμο. Κι εκεί είναι που χρειάζεται εμείς να του δείξουμε την σταθερότητα, την ασφάλεια και την ενσυναίσθηση που έχει ανάγκη. Αποφεύγουμε
βαρύγδουπες δηλώσεις , όπως ΄΄μεγάλο σχολείο΄΄, ΄΄υποχρεώσεις΄΄, πρέπει να πας. Εξηγούμε με πολύ απλό τρόπο στο παιδί , πως στο σχολείο πηγαίνει για να μάθει
πράγματα που εμείς ως γονείς δεν μπορούμε να του μάθουμε. Στο σχολείο πηγαίνει για να κάνει φίλους. Στο σχολείο θα μάθει να συνεργάζεται, να δημιουργεί. Στο σχολείο
ανοίγεται ένας νέος δρόμος ανακαλύψεων και προκλήσεων..
Η έναρξη της σχολικής ζωής αποτελεί σημείο ορόσημο στον κύκλο ζωής τόσο του ίδιου του παιδιού όσο και την οικογένειας γενικότερα, αφού το κάθε μέλος έρχεται
αντιμέτωπο με προκλήσεις, νέες εμπειρίες και έντονα συναισθήματα. Δώστε στο παιδί τον χρόνο που χρειάζεται για να προσαρμοστεί. Μην ξεχνάτε πως κάθε παιδί έχει τον
δικό του ρυθμό και είναι απαραίτητο να ακολουθούμε αυτόν τον ρυθμό, παραμερίζοντας τις δικές μας ανάγκες και επιθυμίες με τις οποίες ασυνείδητα έχουμε επενδύσει το
παιδί μας.
Καλή σχολική χρονιά!!!