Για πολλά χρόνια η ψυχανάλυση επικράτησε και αποτέλεσε τη θεωρητική βάση της Παιδοψυχιατρικής.

Με τον χρόνο αναπτύχθηκαν διάφορες θεραπείες και κυρίως, η οικογενειακή ,ομαδική και η γνωσιακή θεραπεία. Επίσης, αναπτύσσονται προγράμματα (θετικής ) άσκησης γονεϊκού ρόλου (parenting programmers), πολλαπλές θεραπείες οικογένειας, θεραπείες βασισμένες στο δεσμό (attachment) κλπ.

Μελέτες έχουν δείξει ότι ανεξάρτητα από τον τύπο της ψυχοθεραπείας, η θεραπευτική σχέση είναι η παράμετρος εκείνη που συνεισφέρει σημαντικά και σταθερά στο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Οι συνιστώσες της θεραπευτικής σχέσης που έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητα τους περιλαμβάνουν τη θεραπευτική συμμαχία, την ενσυναίσθηση, τη θετική εκτίμηση και αποδοχή του θεραπευμένου και την ανατροφοδότηση από το θεραπευόμενο, καθ' όλη τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας. Κατά τη διάρκεια της διαγνωστικής αξιολόγησης λαμβάνουμε υπόψη συγκεκριμένους παραμέτρους για την προσέγγιση - μέθοδο που θα ακολουθήσει το Παιδί - Έφηβος. α)την ηλικία του παιδιού. β)Την ψυχοπαθολογία του παιδιού (περιγραφική και δομική εκτίμηση της).γ) Εκτίμηση της γονεϊκής λειτουργίας και της προσωπικότητας των γονιών δ)Το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού.